در این نسخه تازه و با لحنی شاعرانهتر، توصیف را آرامتر و غیر صریحتر بیان کردهام: زنی زیبا با چهرهای روشن و موهای بلند قهوهای تیره که به آرامی از شانههایش میگریزد و تا روی سینههایش میریزد. سوتینی از حریر سفید به تن دارد؛ پارچهٔ ظریف، خطوط بدنش را بهطور نرم مینمایانَد و فضایی شاعرانه میسازد. دست راستش به آرامی موهایش را مرتب میکند و با نگاهی آرام به دوردست یا به آیینهای کنار تخت مینگرد. روی مبلی راحت لم داده است و نور ملایم اتاق با سایههای نرمِ بدنش در هم میآمیزد، لحظهای خاموش و دلنشین.
06.12.2025 19:46